กลอน...

อันเพื่อนดี มีหนึ่ง ถึงจะน้อย
ไม่เท่าร้อย เพื่อนคิด ริษยา
เปรียบกับเกลือ ห่อน้อย ด้อยราคา
ยังมีค่า กว่าน้ำเค็ม เต็มทะเล
เพื่อนที่ดี มีให้คบ ประสบสุข
แม้มีทุกข์ สักเพียงไร ไม่หันเห
จะบุกน้ำ ลุยดงไฟ ไม่รวนเร
ไม่หันเห เป็นสองใจ ไม่ทิ้งกัน
ร่วมฝ่าฟัน ดันผองภัย ให้ไกลห่าง
ไม่เมินหมาง ร้างห่างไกล ให้โศรกศัลย์
แม้คำพูด ให้ผิดใจ ไม่มีวัน
ร่วมสร้างสรรค์ คำว่าเพื่อน ไม่..เลือน..ลา

ถึงโลกจะพัง
กาละมังจะเเตก
แต่เราจะไม่แยก
จะไม่แตกเหมีอนกาลามัง

พื่อนที่ดีมีหนึ่งถึงจะน้อย
ดีกว่าร้อยเพื่อนคิดริษยา
ดุจก้อนเกลือเค็มหน่อยด้อยราคา
แต่ดีกว่ากว่าน้ำเค็มเต็มทะเล

ตัวอักษรต่อไปนี้ คือ คำร่ำลา....
Friendship หนึ่งหน้า คือ ความในใจของฉัน
อยากบันทึกเรื่องราวความรัก ความผูกพัน
เมื่อใดที่คิดถึงกัน .. .. จะได้หยิบขึ้นมาดู
ตัวอักษรเหล่านี้แทนใจ
เมื่อเธอต้องพบปัญหาใหญ่ .. .. ตอนฉันไม่อยู่
มีกำลังใจซึมแทรกกับฟ้าใส ทุกอณู
พร้อมความรักที่ฝากสายลมติดตามดู...อย่างห่วงใย
และตัวอักษรเหล่านี้ คือ สัญญา
ว่าสิ่งต่าง ๆ ที่มีมาจะทรงคุณค่า .. ..เก็บไว้
" เธอ " คือ สิ่งที่ฉันไม่มีวันลืมเลือนจากหัวใจ
เพราะ " เพื่อนแท้ " คือคำที่ฉันภูมิใจ
เมื่อใช้เรียกเธอ

มีเพื่อนแท้แค่หนึ่งคนยังดีกว่า
ดีกว่าหาเพื่อนลวงมาเป็นร้อย
พอมีเรื่องก็พากันหายจ๋อย
มีเป็นร้อยแต่ทำไมโดนคนเดียว
มีเพื่อนแท้แค่หนึ่งเหมือนมีสิบ
ช่วยเราคิดเวลามีปัญหา
ไม่เคยแคร์ว่าเราเป็นไรมา
เพื่อนรักษาความดีขอขอบคุณ

...อย่าคิดว่าตัวท่านนั้นอ่อนแอ
หรือคิดแต่ท้อแท้และแพ้พ่าย.
...จงคิดว่าจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยไป
แกร่งทั้งกายและจิตใจไม่พรั่นพรึง.
...อย่าร้อนรนค้นหาความลําบาก
จนกว่าความทุกข์ยากจะมาถึง.
...ถ้าวิตกทุกข์ร้อนนอนรําพึง
เมื่อทุกข์ถึงทุกข์ทับทวีคูณ.
...อย่าแบกโลกเอาไว้ให้หนักบ่า
อย่ากลัวว่าอนาคตไม่สดใส.
...อยู่ให้สุขแต่ละวันผันผ่านไป
เก็บแรงใจไว้แก้ไขเมื่อภัยมา.

เพื่อนคือผ้าเช็ด น้ำตาเวลาเหงา
เพื่อนคือเงา เวลาเหงา ไม่ไปไหน
เพื่อนคือคนปลอบทุกข์ ยามทุกข์ใจ
เพื่อนคือใคร คนหนึ่ง ที่หวังดี
เพื่อนคือคนช่วยงาน ไม่ต้องเอ่ย
เพื่อนคือคนที่ไม่เคยซ้ำเติม หรือวิ่งหนี
เพื่อนคือคนนี้ที่สนิท แม้ห่างไปหลายปี
เพื่อนแบบนี้ใครมี...คงซึ้งใจ

เพื่อนแท้ คือ ธนาคาร ยามเงินขาด
เพื่อนแท้ คือ ตลาด ยามท้องหิว
เพื่อนแท้ คือ ที่ระบาย ยามเรากริ้ว
เพื่อนแท้ คือ ไอคิว ยามเราสอบ
เพื่อนแท้คือ ผู้นำ หากทำผิด
เพื่อนแท้ คือ บัตรเครดิต ในวงเหล้า
เพื่อนแท้ คือ บอดี้การ์ด ยามเราเมา
เพื่อนแท้ คือ เธอไงเล่า อ่าว...ทำเป็นงง

เพื่อน...เหมือนดวงดาว
เวลาเหงา...เรามองหา
บางครั้งมา... บางครั้งไม่มา
แต่เรารู้ว่า... เพื่อนยังอยู่กับเรา

จนวันนี้มองกลับไปในวันเก่า
ภาพที่เราร่วมทุกข์ร่วมสุขหนา
ร่วมฝ่าฟันอุปสรรคทุกอย่างมา
กาลเวลาล่วงเลยมามิย้อนคืน

เพื่อนคือคนที่ให้ทุกอย่าง
คอยเคียงข้างดูแลไม่หนีหาย
เป็นเพื่อนกันเป็นมิตรแท้มิเสื่อมคลาย
ไม่เสียดายเวลาที่ให้กัน

เป็นความผูกพันธ์ที่เเสนอบอุ่น
ของช่วงชีวิตหนึ่งที่ดูวุ่นๆในวัยใส
มาทันเข้าแถวบ้างไม่ทันบ้างก็ยังสบายใจ
การบ้านไม่เสร็จไม่เป็นไร...ลอกเพื่อนเอา
ในคาบเรียนก็เรียนเรียนเล่นเล่น
พออาจารย์เผลอก็รีบทำหน้าทะเล้น หยอกเย้า
เกิดเรื่องทีไรคนที่ช่วยอย่างเต็มใจคือ"เพื่อนเรา"
แต่วันพรุ่งนี้มันจะกลายเป็นภาพเก่าๆที่ผ่านไป
และเป็นเพราะความผูกพัน
จึงไม่อาจทำให้ฉันลืมช่วงเวลาที่สำคัญนี้ไปได้
ถึงแม้วันพรุ่งนี้ เราต่างไม่ได้อยู่ที่นี่อย่างที่เคยเป็นไป
ฉันก็ยังเต็มใจ เก็บเรื่องราวดีๆของเราไว้ "ตรงที่เดิม"

ไม่มีแล้วคนนั่งกินข้าวตรงหน้า
ไม่มีแล้ววาจาอันสดใส
ไม่มีแล้วคำปลอบโยนด้วยหัวใจ
ไม่มีแล้วไม่มีคัยไม่มีเทอ
ไม่มีคนร่วมตากแดดร่วมตากฝน
ไม่มีคนคอยเคียงข้างอยู่เสมอ
ไม่มีคนทุกวันเห็นทุกวันเจอ
ไม่มีเทอฉันจะสุขใด้อย่างไร
ลาแล้วเพื่อนวันวานอันหวานฉ่ำ
ลาแล้วจำไมตรีอันดีใว้
พวกเราเป็นเพื่อนกันตลอดไป
ลาแล้วใจ ลาแล้วจาก ไม่อยากลา
ไม่มีแล้วโรงเรียนระเบียบจัด
ไม่มีแล้วโต๊ะเพิ่งขัดอยากให้เขียน
ไม่มีแล้วฝ่ายปกครองไล่นักเรียน
ไม่มีแล้วพวกท้าเซียนเกรียนทุกคน
ไม่มีแล้วสนามบาสดูเพื่อนเล่น
ไม่มีแล้วตอนเย็นๆตั้งวงแฉ
ไม่มีแล้วพวกหน้าวอกแป้งเด็กแคร์
ไม่มีแล้วป้าแก่ๆขายข้าวแกง
ไม่มีแล้วสนามบอลที่เคยใช้
ไม่มีแล้วสปอตไลท์ที่ไร้แสง
ไม่มีแล้วใอ้พวกชอบแสดง
ไม่มีแล้วคัยคอยแกล้งเมื่อจากกัน
ไม่มีแล้ววันเวลาแสนสนุก
ไม่มีแล้วคืนแสนสุขที่แปรผัน
ไม่มีแล้วเพื่อนสนิทนิจนิรันดร์
ไม่มีแล้วเพื่อนกันตลอดไป

คำว่าเพื่อน มีค่าหนัก กว่าคำไหน
คำว่าเพื่อน คือค่าใจ และค่าจิต
คำว่าเพื่อน ควรค่า คะนึงคิด
คำว่าเพื่อน คือมิตร ตลอดกาล

เราเคยเดินอยู่ด้วยกันจำได้ไหม
เราเกือบตายเพราะเรากวนตีนนักหนา
ถึงวันนี้มาแล้ววันจากลา
เห็นน้ำตานองเนืองเรื่องเสียใจ

เก็บความทรงจำดีดี
ไว้ตรงนี้ไม่ไปไหน
เก็บให้ลึกสุดหัวใจ
มิตรภาพที่ยิ่งใหญ่ระหว่างเรา
แม้ว่าในวันพรุ่งนี้
อาจเป็นเเค่ภาพวันเก่า
พรุ่งนี้อาจเหลือเเต่เงา
ปนความเหงาเมื่อเราต้องห่างไกล

ตะวันยัง...คงเด่น...เคียงคู่ฟ้า
แม้นจากลา...ในยาม...ราตรีไหน
แต่ยังคง...กลับมา...เคียงคู่ใจ
ยามฟ้าที่...กว้างใหญ่...ไร้คู่เคียง
ดั่งที่ฉัน...จะคอย...อยู่ข้างเธอ
เพื่อนคนนี้...เสมอ...ไม่หลีกเลี่ยง
จะคอยเป็น...กำลังใจ...เป็นคู่เคียง
จะไม่เกี่ยง...เมื่อเธอ...นั้นทุกข์ใจ
ถึงบางครั้ง...ดารา...มาแทรกบ้าง
หลบลงห่าง...แต่ยัง...ไม่ไปไหน
รอคอยอยู่...ยามฟ้า...ไม่เหลือใคร
จะมาเป็น...เพื่อนไป...ถึงราตรี
ถึงแม้เธอ...ลืมฉัน...ในบางครา
ไม่เคยว่า...เพราะทำให้...เธอสุขี
แต่วันใด...ที่เธอ...นั้นไม่มี
เพื่อนคนนี้...จะมาอยู่...คู่เคียงเธอ
แม้บางครั้ง...ฟ้าครึ้ม...เวลาฝน
ฟ้าทุกข์ทน...แค่ไหน...รู้เสมอ
จะส่องแสง...บัดเป่า...ทุกข์ให้เธอ
ให้เพื่อนเกลอ...สดใส...เสมอมา
น้ำตาหยด...เช็ดให้...ไม่เคยบ่น
แม้ไม่สน...ไม่เคย...คิดจะว่า
เพื่อนคนนี้...เป็นเพื่อน...เสมอมา
ไม่จากลา...แม้บางครา...จะซ้ำใจ
ดั่งตะวัน...ที่ยังอยู่...ไม่ไปไหน
เป็นคู่ใจ...ให้เธอ...ในเช้าใส
แม้ราตรี...ตะวัน...ถูกลืมไป
แต่สุดท้าย...ยังไง...ก็กลับคืน

เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด
คอยเตือน ยามเพื่อนพลั้ง คอยฟัง ยามเพื่อนขอ
คอยรอ ยามเพื่อนสาย คอยพาย ยามเพื่อนพัก
คอยทัก ยามเพื่อนทุกข์ คอยปลุก ยามเพื่อนหลับ
คอยง้อ ยามเพื่อนงอน คอยสอน ยามเพื่อนผิด
คอยสะกิด ยามเพื่อนเผลอ คอยเจอ ยามเพื่อนหา
คอยลา ยามเพื่อนกลับ คอยปรับ ยามเพื่อนเปลี่ยน
คอยเรียน ยามเพื่อนเที่ยว คอยเบี่ยว ยามเพื่อนนัท
คอยเย็น ยามเพื่อนร้อน คอยหอน ยามเพื่อนเห่า
คอยเฝ้า ยามเพื่อนฟุบ คอยหยุด ยามเพื่อนเรียน
คอยคิด ยามเพื่อนถาม คอยปราม ยามเพื่อนหลง
คอยปลง ยามเพื่อนแกล้ง คอยแบ่ง ยามเพื่อนหมด
คอยอด ยามเพื่อนทาน คอยเหยียบ ยามเพื่อนล้ม
คอยชม ยามเพื่อนชนะ คอยสละ ยามเพื่อนชอบ
คอยชอบ ยามเพื่อนชัง คอยแท่งข้างหลัง ยามเพื่อนเผลอ
คอยตามใจ ยามเพื่อนเบลอ คอยเสมอ ยามเพื่อนนาน
คอยต่อไป ยามเพื่อนเดี๋ยว คอยเหลียว ยามเพื่อนหาย
คอยมานาน ยามเพื่อนบาย คอยตาลาย ยามเพื่อนปิ๊ง
คอยทั้งชาติ ยามเพื่อนจิ้ม คอยแทบหลับ ยามเพื่อนพิมย์
คอยประวิง ยามเพื่อนออฟ คอยหลอกหลอน ยามเพื่อนกลัว
คอยมั่ว ยามเพื่อนสอบ คอยลอก ยามเพื่อนทำ
คอยรับกรรม ยามเพื่อนสี่ คอยซัมเมอร์ ยามเพื่อนผ่าน
คอยน๊านนาน ยามเพื่อนขำ คอยซะกำ ยามเพื่อนพลาด
คอยฉลาด ยามเพื่อนโง่ คอยจะโง่ ยามเพื่อนฉลาด
คอยและคอย ยามเพื่อนสบาย คอยให้ตาย เพื่อนก็ไม่โผล่

กลอน เหี้ยๆ.............

อันสตรีมีรูกุละเบื่อ
เพราะเป็นเหยื่อหรอกล่อให้ควยแข็ง
ถ้ามิงแน่แก้ผ้าให้กุแทง
อันแดงแดงของกุจะสู้ตาย

จ้องมองเธอ ละเมอ ของมันขึ้น
อยากจะดึง จะขึง ยามหลับไหล
ได้แค่มอง แล้วจำ นำกลับไป
ห้องน้ำไง ที่ปลดปล่อย สำหรับกุ

the boy ซอย the girl
จน the girl มี the ครรภ์
the boy ซอยทั้งวัน
จน the ครรภ์ ออกมาเดิน